| Diccionario de español / Spanish Dictionary 3.900.203.077 visitantes atendidos. |
rehén |
0,01 sec. |
|
|
rehén s. com. Persona detenida o encerrada contra su voluntad y de modo ilegal con el fin de garantizar la seguridad de un pacto o tratado, o para obligar a alguien a obedecer una petición o a cumplir unas condiciones: los secuestradores amenazaron con matar a los rehenes si no les daban un avión para salir del país. rehén m. Persona de estimación y calidad, que como prenda queda en poder del enemigo, mientras está pendiente un ajuste. Persona o cosa que se pone por fianza o seguro. rehén s rehén [re'en] persona retenida contra su voluntad como garantía para obligar a un tercero a cumplir determinadas condiciones
Tras largas negociaciones, fueron liberados los rehenes del asalto al banco. Sinónimos rehén sustantivo masculino secuestrado, retenido. Traducciones rehén otage rehén ostaggio rehén رهينة rehén rukojmí rehén gidsel rehén Geisel rehén όμηρος rehén panttivanki rehén taoc rehén 人質 rehén 인질 rehén gijzelaar rehén gissel rehén zakładnik rehén refém rehén заложник rehén gisslan rehén ตัวประกัน rehén rehine rehén con tin rehén 人质 rehén заложник rehén בן ערובה rehén 人質 rehén SMF → hostage Añadir a iGoogle Contenido gratuito de la página - Herramientas del administrador del sitio |
|
| Herramientas gratuitas: |
Para navegantes:
Extensión del navegador |
La palabra del día |
Ayuda
Para administradores: Contenido gratuito | Enlace | Cuadro de búsquedas | Búsqueda por doble clic |
|---|